„Oaza na pustyni” na Trzeci Tydzień Wielkanocny – OZNAJMIJ KOMUŚ, ŻE TO JEST PAN
Apostołowie po śmierci Chrystusa – i po tym, jak zostali napełnieni Duchem Świętym – stali się Jego świadkami w Jerozolimie. Przyprowadzeni przed Wysoką Radą, słyszą: „Surowo zabroniliśmy wam nauczać w to imię”. Lecz apostołowie wiernie dają świadectwo swojej wiary i odpowiadają: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi.” Właśnie te słowa wybrzmiewają w pierwszym czytaniu III Niedzieli Wielkanocnej.
Rozwój duchowy, praca nad własnym charakterem nie obejdą się bez bólu i wyrzeczeń. Ale nie jesteś sam. Tak jak apostołowie pełni ufności w Bożą opiekę, tak i ty możesz mieć pewność, że każdy krok, nawet ten trudny, przybliża cię do czegoś większego. Ich świadectwo pokazuje, że należy wytrwać, należy iść dalej, nawet gdy pojawiają się przeciwności.
W świecie, który odrzuca Boga, bardzo łatwo zamilknąć, ale wiara nie jest prywatną sprawą – to światło, które trzeba nieść, nawet gdy wieje silny wiatr. Przyznawanie się do Boga może kosztować: wyśmianie, odrzucenie, niezrozumienie. Ale On nie zostawia tych, którzy są Mu wierni.
„Sławię Cię Panie, bo mnie wybawiłeś!”
W tym tygodniu szczególnie zwróć uwagę na twoje słowa i gesty – i daj komuś świadectwo swojej wiary. Tak jak apostołowie w pierwszym czytaniu; tak jak świadkowie z drugiego czytania z Apokalipsy; i tak jak Jan w dzisiejszym fragmencie Ewangelii, gdy zwraca się do Piotra słowami: „To jest Pan!” Nie bój się zaświadczyć o Panu Jezusie – w rozmowie, w uczynku miłosierdzia, w pozornie drobnym słowie lub geście, które ukażą (choćby twojemu lokalnemu, ale jednak) światu prawdę o Zmartwychwstałym. Nie lękaj się – On jest z Tobą! Nie bój się mówić o Jego miłości i przekazywać tę miłość innym! Mimo trudności – posłuchaj wezwania, które Pan wypowiada dziś do Piotra i do każdego z nas: „Pójdź za Mną!”
